Ey İnsanlar! Ölüm sanki bize değil de başkalarına yazılmış!Hakk’a tâbî olmak bize değil de sanki başkalarına farz kılınmış! Uğurladığımız ölüler sanki bir müddet sonra bize dönecekler; onlara mezar hazırlıyoruz da; sanki biz onlardan sonra ebediyen yaşayacakmış gibi... Öğüt veren her şeyi unutuyoruz; kendimizi belâlardan emniyette sanıyoruz. Ne mutlu başkalarının ayıbına bakmayıp, kendi kusurlarıyla uğraşan kimseye! Ne mutlu günaha dalmadan kazandığı malı infak eden, fukahâ ve ulemâ ile sohbet eden, fakirlerle düşüp kalkan kimseye... Ne mutlu o kimseye ki, huyunu güzelleştirip kalbini temizler, insanlara zarar vermez, malının fazlasını infak eder, çok konuşmaz, bit’atlara düşmeden sünnet-i seniyyeyi ifâ eder” (Cevhere C:1, S:158) RASÛLÜLLAH (S.A.V.) EFENDİMİZİN MÜBÂREK HUTBELERİNDEN