-Dünya ve nimetlerinin fani olduğunu, evlat ve mal sevgisinin kalbi kararttığını anlatırken, kaybolan evladınız Yusuf için ağlaya ağlaya gözleriniz görmez oldu, hikmeti ne ola ki?
Yakup (a.s) şu ibretli cevabı verir. Benim ağlamam evladımı kaybettiğim ya da
onu bulamadığım için değil, hele hele Rabbimin kefil olduğu dünya hali için hiç değil Rabbimin emaneti olan ve dolayısı ile benim kendisinden mes'ul olduğum evladım; Ya imansız bir toplumun eline düşerde imansız ve asi bir hayat sürerse evladımın hesabını Rabbime nasıl vereceğim diye kendimi heder ettim ve ağlaya ağlaya gözlerim görmez oldu,
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder