Hic huzurumuz kalmadı değilmi ? Yediğimiz yemekten,uykumuzdan,sohbetimizden,sağlığımızdan,gülüşlerimizden eser kalmadı.Zaman çabucak geçiyor saatlerin farkında bile değiliz.Ne yeşilimiz kaldı ne mavimiz.Ne toprak kokusu,ne çiçek.Herseyden yoksunuz artık.Herseyimiz var derken hiçliğe dusmusuz haberimiz yok. Dunya donuyor ama biz durduk.İnsanlık durdu.İnsanlığımızı bile gecmiste bıraktık haberimiz yok. Anılara sırtımızı dayayıp nefes almaya çalışıyoruz. Tükeniyoruz usul usul... Sadece maneviyatımız kaldı... Onuda kaybetmedennn.. Yolumuz taştan olsun , evimiz ahşaptan,yatağımız döşek,yemegimiz corba olsun yeniden.. Tv olmasın doğalgaz olmasın bir soba yeter uzerinde mandalina kabukları,közlenen kestaneleri.. Sıcagında pisen çayı... Gölgesinde sohbet edilecek ışığı... Ellerimize yaktığımız muhtesem kına kokuları.. Gülsuyu kokan seccadeleri... Misk kokan püsküllü tesbihleri... Eski huzurumuzu ver bize ALLAH ım.. Âmin 🤲