Bir gün Hz. Âişe annemiz, Efendimiz’e (s.a.v): “Benim için duâ eder misin yâ Rasûlullah?” der. Efendimiz (s.a.v): “Yâ Rabbi. Âişe’nin gelmiş geçmiş bütün günahlarını bağışla.” der. Hz. Âişe o kadar mutlu olur ki, bunu gören Peygamber Efendimiz (s.a.v): “Çok mu sevindin yâ Âişe?” der. Hz. Âişe: “Evet” deyince, Efendimiz (s.a.v): “Vallahi ben bu duâyı her namazımın ardından ümmetim için ediyorum.” buyurur. Bu duâya lâyık olma temennisiyle…